Μια εν αναμονή φανταστικότητα

Δάσκαλε, αναφωνούσαν όλοι κάθε φορά που Εκείνος περπατούσε μέσα στο πλήθος.

Δάσκαλε δίδαξε μας, του ζητούσαν με τρόπο γεμάτο ειλικρίνεια.

Σαν εκείνος χαμογελούσε, τότε όλοι άρχισαν να συγκεντρώνονται γύρω του, αναμένοντας τα λόγια εκείνα που θα έδιναν “λύση”, τόσο σε υπαρξιακά όσο και πιο πρακτικά ζητήματα.

Σιγή…

Αυτή η χρονική περίοδος, που συνειδητά ή μη, όλοι επέλεξαν να αδειάσουν κάθε σκέψη του μυαλού τους, εστιάζοντας εξολοκλήρου σε αυτό που θα συνέβαινε τώρα.

“ Αγαπημένοι μου αδερφοί, τιμή σε εσάς που επιλέγετε να επενδύσετε λίγο από το χρόνο σας, στο να “δείτε”, τι πιθανόν κρύβεται πίσω από τις σκέψεις της ρουτίνας.”

“ Τιμή στον καθένα σας, που επιλέγει να εγκαταλείπει όλα του τα “κεκτημένα”, στο όνομα της αγάπης, ακόμη και αν δεν το συνειδητοποιεί τώρα.”

“ Όλες σας οι απορίες, έχουν μια ρίζα, οπότε και μια απάντηση.“

Δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα δέντρο, που παρόλο το πλήθος των κλαδιών του, η ρίζα του είναι μια.”

“ Κάθε σας ερώτημα, στερείται μιας “άξιας” απάντησης απλούστατα γιατί ποτέ σας δεν την κάνετε στον εαυτό σας! ”

“ Ό,τι και αν καλείστε να κάνετε μέσα στη καθημερινότητα σας, ευτελές ή σημαντικό, ρωτήστε τον εαυτό σας και θα λάβετε τη πιο “αξιοπρεπή” απάντηση που ακούσετε ποτέ. “

“ Βεβαιωθείτε ωστόσο, πως η ερώτηση γίνεται ειλικρινά και όχι “τυπικά” και πως η πρόθεση που τη συνθέτει έχει ως γνώμονα μια ευρύτερη και περισσότερο διαυγή προσέγγιση στο συγκεκριμένο ερώτημα.”

“ Ρωτήστε μέσα από τις σκέψεις σας, μια άλλη εκδοχή του εαυτού σας, απαλλαγμένη από κάθε είδους “εμπειρίας” και “κοινής λογικής”. “

“ Ρωτήστε τη φανταστική εκδοχή του εαυτού σας! Μια εκδοχή σοφίας, υποδειγματικότητας, πλήρους ευγένειας και αλτρουϊστικότητας ως προς τις επιδράσεις των αποτελεσμάτων της απάντησης.”

Το κοινό, ικανοποιήθηκε από αυτό που άκουσε, χωρίς όμως να μπορεί να κατανοήσει απόλυτα, το λόγο που αυτό που συμβαίνει από όλους καθημερινά, πόσο μάλλον όταν δεν υπάρχουν καθόλου “παρενέργειες”.

Και ο Δάσκαλος ολοκληρώνοντας είπε:

“ Ακόμη και αν η πολυπλοκότητα της σκέψης σας, δεν σας επιτρέπει να θεωρήσετε την προτροπή μου ως αληθή, αναλογιστείτε μαζί της το εξής :

Πόσο διαθέσιμοι αλήθεια είστε σαν άνθρωποι, να αγνοήσετε τη φωνή της ατομικότητας και των διαρκώς αυξανόμενων και ακόρεστων “αναγκών”?

Ακόμη και αν ο ίδιος σας ο Εαυτός, σας βεβαίωνε πως η απάντηση που ακούτε είναι η ευεργετικότερη για την εξέλιξη τη δική σας και των γύρω σας, θα υπήρχε αλήθεια από τη μεριά σας “τυφλή επιστοσύνη“ αντίστοιχη με αυτή που ακολουθείτε “πιστά” μέχρι τώρα στην καθημερινότητα σας?”

“ Γιατί αρνείστε τη Σοφία που σας μιλά γλυκά και με αγάπη, επιλέγοντας την συναναστροφή με την εγωκεντρικότητα του Εγώ και όχι του Είμαι? ”

Μη μπορώντας να απαντήσω, σηκώθηκα ασυναίσθητα όρθιος και ξεκίνησα το δρόμο της επιστροφής στη καθημερινότητα.

Καλώς όρισες είπα (έστω και πειραματικά) στη φανταστική εκδοχή του εαυτού μου…στην καλύτερη.

Installation

(Jannis Kounellis, Untitled, 2012. Tramway, Glasgow. Photo: Manolis Baboussis.)

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
Yorgos Pantazonas

Έχοντας τη βεβαιότητα, ότι ο κόσμος μας μπορεί να γίνει φανταστικός, δημιούργησε το συγκεκριμένο site, ώστε όσοι επιθυμούν να καταθέσουν τη δική τους εκδοχή, σχετικά με το πως μπορεί να γίνει αυτό. Ας γράψουμε όλοι μαζί μια παγκόσμια ιστορία συλλογικής αγάπης, ας γίνουμε όλοι μας δημιουργοί μιας πραγματικότητας που θα είναι ικανή να τιμήσει τους προγόνους μας και μελλοντικά να στεγάσει την καλύτερη εκδοχή μας...τις επόμενες γενιές.

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.