Μια φανταστική εποχή

11

 

Δέκα λεπτά σιωπής, καλημερίζοντας πρώτα τον εαυτό μας.

Σκέψη προσωπικής ευγνωμοσύνης, για άλλη μια ημέρα που ξεκινά.

Καλημερίζουμε όλους τους “αγνώστους”, που εκείνη τη μέρα “έτυχε” να προβιβαστούν σε “συνταξιδιώτες” στα ΜΜΜ,  μέσα από τις σκέψεις μας ή από διαρκείς καλοσυνάτες ματιές.

Άφιξη στο χώρο εργασίας, όλα είναι ακριβώς ίδια.

Κάτι ωστόσο έχει αλλάξει, εγώ.

Για την ακρίβεια όχι ακριβώς εγώ, αλλά η προσέγγιση μου στο τρόπο που επιλέγω να (ξανά)δω τα δεδομένα.

Μια πρόθεση με περισσότερες προοπτικές και σφαίρες αντίληψης, όπου μου δίνει τη δυνατότητα να αποδεσμευτώ από την προηγούμενη μονοδιάστατη θεώρηση μου, ώστε να αντιληφθώ εκ νέου και βαθύτερα το ορισμό που δίνω, στη “ρουτίνα” της δουλειάς.

Ο χρόνος κυλά…λήξη εργασίας, έναρξη ελεύθερου χρόνου.

Και η μέρα κλείνει…γεμάτη.

Δεν λείπει κάτι άραγε?

Είναι πραγματικά μια υπέροχη μέρα, αλλά όχι φανταστική!

Ίσως παλαιότερα να ήταν διαφορετικά, αλλά πλέον η ανάγκη της ψυχικής εξέλιξης, διεκδικεί ολοένα και περισσότερο την αμέριστη προσοχή μας.

Αν το βιογραφικό του σώματος μας, λόγω της χρόνιας λειτουργίας του, επικαλείται αναβάθμιση στις καταναλωτικές, διατροφικές, αισθησιακές και εγκεφαλικές του εμπειρίες, προκειμένου να λάβει την αντίστοιχη βαθμίδα ικανοποίησης, τότε μήπως ήρθε η ώρα να αναλογιστούμε και το αντίστοιχο και για τις υπάρχουσες ψυχικές?

Θα κάνουμε άραγε ποτέ μας, μια ειλικρινή προσπάθεια να ενδιαφερθούμε και για τα έσω μας, με τον ίδιο πόθο και τη χαρά, που “εξασκούμαστε” στα έξω μας?

Αν εξακολουθείς να απορείς, γιατί δεν μπορείς να βρεις “κάτι” να σου δώσει μια ώθηση ζωντάνιας, νοιώθοντας ότι βρίσκεσαι σε ένα διαρκές deja-vu με μικρές αποκλίσεις, στοχάσου τι από αυτά που κάνεις, μπορεί να πάρει άδεια για κάποιο διάστημα.

Στοχάσου, ότι η ενέργεια σου καλείται να επενδύεται και όχι απλά διασκορπίζεται “γενικά”. 

Αναλογίσου, την ανάγκη σου για την υπέρβαση και την επιθυμία για δράση, πάνω σε αυτό.

Γίνε μέσα από το έργο σου αυτό, ένα αόρατο αλλά αιώνιο άγαλμα στα πνεύματα όλων εκείνων που είχαν το προνόμιο να γίνουν μάρτυρες στο θέαμα ενός θνητού, να υλοποιεί την ψυχή.

Άνθρωποι απλοί, σαν εσένα και εμένα, που ενώ εμείς ξεχνάμε λόγω της “ρουτίνας της καθημερινότητας” μας να ασχοληθούμε και να επενδύσουμε στο πνεύμα και στη ψυχή, αποφάσισαν να το εφαρμόσουν  καθημερινά, όχι με τη μορφή της συνήθειας, αλλά ως “χόμπι”.

Επέλεξαν να “κάψουν” τον ελεύθερο χρόνο τους, αναζητώντας όχι τις συνομιλίες περί καθημερινότητας, αλλά περί αιωνιότητας.

Φροντίζουν να απομακρύνουν, τις πέτρες από το δρόμο της εξέλιξης μας ενώ εμείς κοιμόμαστε, χαμογελώντας σαν μικρά παιδιά, κάθε φορά που αντικρίζουν το ξημέρωμα και την ανατολή του Ήλιου.

Όσο εμείς επικαλούμαστε διακαιολογίες,  σχετικά με όλες εκείνες τις προϋποθέσεις που θα «υποθετικά» θα μας έδιναν το κίνητρο και τα μέσα, για να ξεκινήσουμε και εμείς το παράδειγμα τους, εκείνοι αρκούνται να λειτουργούν, με ότι βρίσκεται γύρω τους και συναντούν στο πέρασμα τους.

Δεν επικαλούνται  χρήματα, ούτε δυσεύρετα και πολύτιμα υλικά, παρά μόνο τη πρόθεση.

Μια πρόθεση να μη χαθεί καμία μέρα.

Μια πρόθεση για ένα βήμα πιο κοντά στον ουρανό.

Μια πρόθεση για ένα τώρα, που γίνεται καλύτερο από λεπτό σε λεπτό, μέσα από τις καθημερινές πράξεις.

Μια πρόθεση που δεν χωράει πια στο καθημερινό, αλλά επιζητά το φανταστικό.

Μια φιλοσοφία, όπου η ψυχή αποκτά θέση στη ζωή μας, στο χώρο μας, και στις συνήθειες μας, με την ίδια ρεαλιστικότητα όπως το αγαπημένο μας άθλημα ή τα ψώνια στην αγορά.

Ίσως μετά από εκείνη τη μέρα, ο καθένας από εμάς, να μπορέσει να αναλογιστεί το λόγο που η εποχή που ζούμε, θα διαβάζεται από τις μελλοντικές γενιές ως η πιο φανταστική όλων.

Είναι  σπουδαία η ευκαιρία που έχουμε όλοι μας, στο να αφήσουμε το ψυχικό μας αποτύπωμα.

Καλώς όρισες σε μια φανταστική εκδοχή του εαυτού σου, την καλύτερη.

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
Yorgos Pantazonas

Έχοντας τη βεβαιότητα, ότι ο κόσμος μας μπορεί να γίνει φανταστικός, δημιούργησε το συγκεκριμένο site, ώστε όσοι επιθυμούν να καταθέσουν τη δική τους εκδοχή, σχετικά με το πως μπορεί να γίνει αυτό. Ας γράψουμε όλοι μαζί μια παγκόσμια ιστορία συλλογικής αγάπης, ας γίνουμε όλοι μας δημιουργοί μιας πραγματικότητας που θα είναι ικανή να τιμήσει τους προγόνους μας και μελλοντικά να στεγάσει την καλύτερη εκδοχή μας...τις επόμενες γενιές.

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.