Μια φανταστική γιορτή

Αδυνατώ να χαρακτηρίσω τον κόσμο μας, με οποιαδήποτε άλλη έκφραση πέρα του Φανταστικά.

Πως θα μπορούσα αλήθεια να τον χαρακτηρίσω διαφορετικά, αφού περιτριγυρίζομαι από τόσο φανταστικούς ανθρώπους?

Ανθρώπους που παρόλο τις δυσκολίες της εποχής, φρόντισαν να αφιερώσουν λίγο από το χρόνο τους και να καταθέσουν αυτό που φέρουν μέσα τους, την ευτυχία και την αγάπη.

Ανθρώπους που επιλέγουν να δουν τους υπόλοιπους, ως φανταστικούς ή συμβατικούς, με ένα ανάλογο τρόπο που ένα ποτήρι μισογεμάτο νερό, μπορεί να φαίνεται αντίστοιχα και μισοάδειο.

Αναλογιστήκαμε αλήθεια ποτέ το λόγο που κάθε τέτοια ημέρα, επιλέγουμε να “ευλογήσουμε” με τα λόγια μας και τη πρόθεση μας, τους εκάστοτε “εορτάζοντες”?

Τι θα ήταν αλήθεια αυτές οι ημέρες, χωρίς μια προοπτική να δούμε κάποιον “φανταστικό” μέσα στη μοναδικότητα τόσο του χαρακτήρα όσο και του ονόματος του?

Ίσως εκείνη την ημέρα, ασυναίσθητα να βάζουμε  ένα είδος γυαλιών μέσα από τα οποία υπάρχει μια πλήρη αποδοχή του εορτάζοντα  (ακόμη και μέσα από τυπικότητα και εθιμοτυπία), τιμώντας αυτούσια την αυθεντικότητα και όλες εκείνες τις στιγμές που μας έκαναν να το ανακαλύψουμε (φιλιά, γειτονιά, σχέση κτλ).

Τέτοιες γιορτές-αφορμές, είναι διάσπαρτες καθ όλη τη διάρκεια του χρόνου γιαυτό ακριβώς το λόγο.

Μας δίνεται απλόχερα η ευκαιρία, να γιορτάζουμε την μεταξύ μας αγάπη-σεβασμό-εκτίμηση-φιλία μετουσιώνοντας την καθημερινότητα σε γιορτή.

Όλο το χρόνο μας δίνεται η δυνατότητα να ανταλλάσσουμε μεταξύ μας τιμές, προς τις πραγματικές ποιότητες που φέρουμε ως όντα ή να ανταλλάσσουμε μεταξύ μας αιχμές, προς τις “φαινομενικές” μας ποιότητες ως προσωπικότητες και άτομα.

Ίσως το αποτέλεσμα των εποχών μας, να προκύπτει από τη διαφορετική προσέγγιση του καθενός μας στη παραπάνω αυτή σχέση, και όχι στο φαινομενικά “οικονομικό” θέμα.

Ίσως με αφορμή μια τέτοια μέρα ευχών κάποιος να μείνει αδιάφορος ή κάποιου άλλου η ζωή μπορεί να αρχίσει να “φανταστικίζει” λόγω της μη διαχειρισιμότητας της αγάπης που δέχτηκε.

Ίσως η σκυτάλη που σα γενιά καλούμαστε να μεταδώσουμε στην επόμενη, να εντοπίζεται στη διαβεβαίωση ότι η τρωτότητα είναι κάτι που δεν έχει καμία επίδραση στις ποιότητες των ανθρώπων αλλά είναι αντίστροφα καθοριστική για όσες προσωπικοτήτες εθελοτυφλούν μπροστά στη κοινή “φύση” όλων μας, μια υποδειγματική αυθεντική έκφραση αγάπης μέσα από τη μοναδικότητα του.

Καλώς όρισε όλο το κόσμο στη δική σου φανταστικότητα και σε προ(σ)καλώ να βιώσεις την αλήθεια σου, ανεξάρτητα από το φύλο, τη χώρα και το όνομα σου!

Καλώς όρισες σε μια φανταστική γιορτή…της ζωής σου και όλων των ανθρώπων που σε συντροφεύουν στη πορεία της!

(Instalation Yannis Kounelis)

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
Yorgos Pantazonas

Έχοντας τη βεβαιότητα, ότι ο κόσμος μας μπορεί να γίνει φανταστικός, δημιούργησε το συγκεκριμένο site, ώστε όσοι επιθυμούν να καταθέσουν τη δική τους εκδοχή, σχετικά με το πως μπορεί να γίνει αυτό. Ας γράψουμε όλοι μαζί μια παγκόσμια ιστορία συλλογικής αγάπης, ας γίνουμε όλοι μας δημιουργοί μιας πραγματικότητας που θα είναι ικανή να τιμήσει τους προγόνους μας και μελλοντικά να στεγάσει την καλύτερη εκδοχή μας...τις επόμενες γενιές.

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.