Μια φανταστική περιουσία

   Περιουσίες πολλών μηδενικών…ικανές να αναπτυχθούν μέχρι το σύνορο της ικανοποίησης που μπορούν…της ύλης.

Σωροί διαθέσιμων αγαθών προς βρώσιν και πόσιν, ανίκανοι ωστόσο να προκαλέσουν στον “λήπτη” το αίσθημα της πληρότητας.

Αν όντως η ύλη, τα αγαθά και η σάρκα, είναι το μέχρι σήμερα “διαχρονικό” νόμισμα δύναμης και επιτυχίας, γιατί ο “έχων” αποτυγχάνει να ορίσει ένα όριο για το εύρος της δράσης του, “απολαμβάνοντας” ή καλύτερα “διδάσκοντας” σε όλους τους “αποτυχημένους” την έννοια της επιτυχίας μέσω της πληρότητας?

Αν όντως αυτή είναι η επιτυχημένη συνταγή, γιατί κανείς δεν “χορταίνει” ποτέ?

Αναλογιστήκαμε άραγε ποτέ μας, ποιος είναι ο ατομικός ορισμός που αποδίδουμε στον όρο περιουσία?

Μια δύναμη που αδυνατεί να εξασθενήσει αφαιρώντας της μηδενικά, που δεν φθίνει από τις αξίες συναλλάγματος και κυρίως που τοκίζεται κάθε φορά που μοιράζεται!

Η μοναδική περιουσία του καθενός, καθορίζεται καθημερινά από τον τρόπο και το χρόνο που επιλέγει να επενδύσει στη μοναδική έκταση που έχει πραγματικά έχει αξία…τις σκέψεις του.

Η δύναμη που καθένας μας αναζητά και επιδιώκει, είναι αντίστοιχη με τη πρόθεση που τον/την διακατέχει να χαλιναγωγήσει τις ποιότητες των σκέψεων του.

Πρόκειται για ένα πνευματικό είδος μυ, που αρνείται πεισματικά να επενδύσει υποσχέσεις, συνταγές επιτυχίας και κάθε άλλο είδος ανάλυσης, απλούστατα γιατί διψάει να τα θέσει άμεσα σε μια διαρκή και 24 ώρη εφαρμογή.

Το γυμναστήριο, το χρηματιστήριο, ο ναός της επιτυχίας ή όπως επιλέγει ο καθένας μας να το αποκαλέσει, είναι η καθημερινότητα του και όλοι οι συνάνθρωποι του.

Αυτή είναι η μοναδική του απαίτηση. Αποδέχεται μόνο, ό,τι μπορεί να έχει εφαρμογή όχι στην επίτευξη κάποιου στόχου ή ορίου, αλλά στην περαιτέρω διεύρυνση της σφαίρας που περικλείει τους περιορισμούς, τους φόβους και τις αδυναμίες του, σαν ανθρώπινο ον.

Κάθε χιλιοστό εδάφους που κατακτά ο καθένας μας πάνω στον έλεγχο των σκέψεων του, ισοδυναμεί με μια αξία που ξεπερνά κατά πολύ τους οικονομικούς ορισμούς και αυτό είναι για κάποιους το “τίμημα” της επανάπαυσης.

Αν αλήθεια οι σκέψεις μας δεν κοστολογούνται με την ίδια αξία που έχουν τα ακίνητα μας, τότε γιατί όλοι οι “ειδικοί” φροντίζουν διαρκώς να μας υπενθυμίζουν την ανάγκη να εστιάζουμε στις ευχάριστες και θετικές σκέψεις?

Ίσως υπονοούν την ύπαρξη κάποιου «κινδύνου» μιας πιθανής στρατηγικής κακής επένδυσης (πιο απλά είναι η υποψία των συνεπειών που θα επιφέρει μια αλληλουχία ανεξέλεγκτης ποιότητας σκέψεων).

Ίσως αν η “δύναμη” της σκέψης δεν μπορεί να αναγνωρίσει τη σπουδαιότητα του “χρυσού”, εκείνος να μετατρέπεται σε άνθρακα…ή μήπως ισχύει το αντίστροφο?

Ίσως να είμαστε εκτιμητές ζωής, που ανάλογα με τη “κοστολόγηση” μας, εκείνη να εξαργυρώνεται στο νόμισμα ή την αξία που της αποδώσαμε

Καλώς όρισες σε μια φανταστική εκδοχή του εαυτού σου…την καλύτερη.

(Installation Photo | Jannis Kounellis | Untitled, 1967-68

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
Yorgos Pantazonas

Έχοντας τη βεβαιότητα, ότι ο κόσμος μας μπορεί να γίνει φανταστικός, δημιούργησε το συγκεκριμένο site, ώστε όσοι επιθυμούν να καταθέσουν τη δική τους εκδοχή, σχετικά με το πως μπορεί να γίνει αυτό. Ας γράψουμε όλοι μαζί μια παγκόσμια ιστορία συλλογικής αγάπης, ας γίνουμε όλοι μας δημιουργοί μιας πραγματικότητας που θα είναι ικανή να τιμήσει τους προγόνους μας και μελλοντικά να στεγάσει την καλύτερη εκδοχή μας...τις επόμενες γενιές.

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.